>

décembre 17, 2016

دلتنگی‌ها (دو شعر)

از کتاب "دلتنگی‌ها"،  در صدای یداله رویایی

دلتنگی شماره ۲

زخم ظریف عقربه در من بود

وقتی که دایره کامل شد
معماری بیابان
همراه با روایتِ عقربه تکرار شد

  من با خیال و عقربه مخلوط بودم
و عقربه
بر روی یک بیابان
بیابان دیگری می‌ساخت

 

             دلتنگی شماره ۴             
 
دیار من همه‌ی طول راه بود                      
و طول بودم من                     
و راه بودم                     
و طول راه، که قربانی دیارم بود                    
                     
و یاد آشنایی او                     
باد را                                         
نگاه کن                     
اینک !                                  
                    عبور می‌دهد از روی میز من                    
و سرگذشتِ صحرا که آفتاب و نمک را                    
حضور می‌دهد                    
                    
نمی‌توانم، آه                    
    کویر را در پاکت کنم                    
 و باز گردانم                   
برای آن همه طول                   
 
 


juin 14, 2012

دلتنگی شماره 6

 

دلتنگی شماره 6 from yadollah ROYAI on Vimeo.

                                                                به اتفاق فروغ فرخزاد  

  

 

 

شب، در گریز اسب سیاه

یک صف درخت باقی می ماند

در چهار کهکشان نعل،

 یک صف درخت

بی شیهه می گذشت

 

رگِ بریده دهان باز کرد وریخت

افق دراز،

دراز

درازِ لخته لخته، درازِ مذاب.

 

زنی در اصطکاکِ ران‌هایش

گُر می گرفت

ستاره ای رسیده، در تهِ خود چکه کرد

صدایی، از سرعت پرسید :

کجا ؟

کجا ؟

اما جواب،

               گذشتن بود

 

و در گریزِ اسب سیاه،

سرعت پیاده می رفت

سرعت، صف ِ درخت بود

                                  که می ماند 

 

octobre 29, 2011

شعرخوانی 3 در صدای شاعر

                                
   از :  "دریایی ها" در صدای یداله رویایی                                             
دریایی شماره 14                                          
                           

دریا زبانِ دیگر دارد.

   

با موج ها - هجومِ هجاها -

با سنگ ها - تکلم کف ها -   

دریا زبان دیگر دارد.

 

شور ِ حباب ها،

در ازدحام و همهمه ی آب.

غلیان واژه های مقدس،

در لهجه های مبهم گرداب.

 

ای خطبه های آب

بر میزهای مفرغی دریا!

ای کاش با فصاحت سنگین این کبود، 

اندام من تلفظ شیرینِ آب بود!

اتنظیم از میلاد