septembre 22, 2017

دنباله‌ی "ما بدهکار هیچکس نیستیم وقتیکه بدهکار شعریم"


بازتاب از ماهنامه‌ی "شبکه آفتاب"  شماره ۳۶، نوروز
۱۳۹۶

از نامه اسلامپور به رویائی (27  نوامبر 1971، سوم آذر ۱۳۵۰)

…  خبر چاپ مانيفست مرا هم خوشحال كرد و هم اندوهگين كرد. دلايل خوشحالی  مرا می‌دانی و دليلِ اندوهگينی من اين است كه دنباله‌ای برای اين مانيفست، مثل دنباله‌ی بادبادک كه قسمت “جهت دهنده” است، در حال انتشار نيست و می‌ترسم كه همان دهان‌های خوب‌گو و همان دهان‌های بدگو و همان دهان‌های پرسكوت، خلاء بزرگی و دليل بزرگ‌تری برای بی گناهی اين شور‌ِجوان بشود. بايد دارای صفحه‌هايی بود و دارای كتاب‌هايی و دارای مقاله‌هايی – كه دنباله‌ي مانيفست باشند. و اين‌ها را نداريم و بيش از همه تو می‌توانی اين‌ها را بسازی، چه از نظر محتوا (كه بی ترديد بيشتر از همه‌ی ما‌های ديگر منطق و دانش حجم داری)، و چه از نظر اداره و تهيه‌ی بودجه‌ای قليل برای اين آينده‌ی بزرگ و حجيم. و حتا نبايد از نيروی مجله‌های فقير و بدبختی مثل اطلاعات هفتگی نيز چشم پوشی كرد، چراكه من در ميان خوانندگان آن‌ها موجودات درخشانی را سراغ دارم و احساسات فراوانی  را می‌شناسم. و بالاخره نبايد در جريان تازه، نفس‌های جوان را فراموش كرد، بايد نيروهای بيشتری را به تفحص در گوشه‌های ديگری از “حجم” فرستاد. و مجله‌های بدبخت‌تر و فقيرتری مثل فردوسی و نگين و… را به دست فراموشی سپرد.

از اين كه تنهايی مرا می‌دانی، كمی لذت می‌برم. اين تنهايی را بايد تجربه كرد و تجربه‌های تنهايی را بايد به دور ريخت. حتا اگر هم در آشغالدانی، می‌توانی مطمئن باشی كه شعر بوده است. نمی‌خواهم بشنومشان باور كن ديگر دورتر هستم از شنيدن. حالا ديگر همه چيز برای من بر طبق تكنيک‌هايی كه گاه خودم هم آگاهانه نمی‌شناسمشان زندگی می‌كنم، می‌آيم و می‌روم – مثل آمدن و رفتن كه به خودی خود و به نفسه بی‌دليل‌اند و “بی‌دليلی” دانش آمدن و رفتن است و تكنيک چگونه آمدن و چگونه رفتن – و اين همان اخلاق است كه تو می‌گويی، اخلاق برای من پذيرايی از يک سرنوشت است ؛ يعنی ابعادی مشخص برای شناخت فيزيكی خود به دست نمی‌دهد. يعنی بايد نقاطی از آن را در فضا جست وجو كرد، يعنی حجمی با ابعادی در فضاست و فضای حجم من، نفسی مست و ممتد از شعر است. و پرش‌های سرنوشت من سفرهای يک حجم فضايی‌ست و به اين دلايل من بايد باور كنم كه ثقل زمين فقط مرا برای لحظاتی چند متأثر می‌كند و به دليلی اين چنين است كه تمام اشيائی كه به اين ثقل بستگی‌ای هميشه دارند، با من بيگانه‌اند و من برايشان عجيب می‌نمايم.

www.yadollahroyai.com

يداله رويائی @ royai AT orange DOT fr septembre 22, 2017 6:32 PM || Balatarin