août 9, 2017

.

 
 

 نقل از روزنامۀاعتماد ملی” سه شنبه ۱ اردیبشت ۱۳۸۸ (۲۱ آوریل ۲۰۰۹)

              : سوئال

پیمان هوشمند زاده : شما در جائی گفته‌اید : ” شعر‌های گذشته را باید با توجه به گدشته‌ی شعر خواند

رویائی : این جمله ای که از من نقل می‌کنید درستش این است ویا باید این باشد که : ” شعر گذشته را باید با توجه به گذشته‌ی شعر خواند  “

سوئال : فرقشان در چیست ؟

– فرقش زیاد است، فرقش فرقِ ِبین”شعر” و “قطعه شعر”است، یعنی بین پوئِزی(1) و پوئِم(2)است. در آنچه شما از من نقل می کنید کلمۀ شعر دو معنای مختلف پیدا کرده  و از منظور من دور افتاده است .
ببینید، وقتی از “شعر” کسی حرف می زنیم یعنی از طرز کار او در هنر شاعری ویا هنرهای دیگر حرف می زنیم، و یا همینطور وقتی از “شعر یک عصر” ویا از نوعی شعر  فرضا “شعر حجم . یک وقت هست که از “شعر نیما” می گوئیم . یک وقتی هم هست که از شعر  آی آدم ها “ی او. این دو ، دو مقولۀ  جدا اازهمند  “.
شما به این هر دو می گوئید شعر.  در حالیکه دومی فقط یک قطعه شعر از نیماست نه “شعر نیما”. ما باید در ترمینولوژی فرهنگ انتقادی‌مان یک روزی بالاخره این دو مفهوم  را از هم جدا کنیم . و به “قطعه‌شعر” نگوئیم شعر. چون بسیارند قطعه‌شعرهائی که شعر نیستند ، و حتی مخرّب شعراند،  وما از آنها به شعریاد می‌کنیم.  …  اینست که ما باید بدانیم وقتی از “شعر” حرف می زنیم از حیات شعر در نویسش و یا در هنرهای زیبا (رقص، تآتر، نقاشی…) داریم حرف می زنیم یا از یک ” قطعه‌شعر” (از سروده)” .

                                                                                                                         شما خودتان پیشنهادی در این مورد دارید؟
این کار فرهنگ نویسان و  لغت شناس ها ست که پیشنهاد کنند.  و تا آنوقت من از “قطعه‌شعر” و”سروده ” استفاده می کنم، و “سروده” را پیشنهاد می کنم اگر جا بیفتد.  و یا از خود کلمه “شعر”، تنها وقتی به صورت جمع و شمار بکار برده می شود. مثل “شعرها” یا “چند شعر”. که مفهوم قطعه و سروده  در آنها مستتر است

نقل از کتاب ” چهرۀ پنهان حرف” انتشارات نگاه چاپ 1390 ص 84 )

ما باید حساب شعر را از حساب «قطعه – شعر» جدا کنیم. در زبان فارسی این‌دو به هم ریخته‌اند. این مفهومِ ِآن و آن مفهوم ِِاین شده است. حالیکه در قلمرو بی مرزِشعر، قطعه-شعر سهم کوچکی از زبان را ارمغان شعر می‌کند و یا سهم کوچکی از شعر را ارمغان زبان، هر بار که خوانده می‌شود. و هربار که خوانده می‌شوداین سهم سهمی دیگر است

از کتاب “عبارت از چیست” ص327 به نقل از مجلۀ “عصر پنجشنبه شهریور 1382

ما باید شعر را از مفهوم ِ” قطعه” برداریم. . یک “قطعه شعر، یک سروده، می‌خواهد شعر باشد، ولی همیشه موفق نیست ..”

1- poésie

2-poème

E
يداله رويائی @ royai AT orange DOT fr août 9, 2017 6:41 AM || Balatarin