février 24, 2017

حالایِ ما


 گر زمانی ماهی ِ بیتاب ِ رود
 بگذرد بر بستر ِ شن های داغ
گندم از شوراب روید٬ گل ز سنگ
 خو بگیرد باغم ِ پاییز باغ

 آن زمان دلخسته بنشینیم لنگ
 در خم ِ ره بی که فریادی کنیم 
خیمه برگیریم و زان پس زندگی 
خالی از سودای آزادی کنیم

       خالی از سودای آزادی کنیم                                          
                                                                 
                    
                                                از دفتر شعر های دریایی                                            

Royaee.jpg
                                            عکس از فریبرز علی محمدی کیوانی                                                                                 
يداله رويائی @ royai AT orange DOT fr février 24, 2017 1:26 PM || Balatarin
Comments

درود بر شما
در یک جمع ِ شعر ِ کهنه پرست که درنهایت در برکه ی عرفان باورنکردنی سهراب سپهری غرق شده بوند با حضور دکترهای ادبیات ... شوربختانه حضور پیدا کردم اصلن نتوانستند شعرشما را بفهمند...خودشان هم اقرارکردند...

Posted by: م.آرمان at mars 7, 2013 8:49 PM

بی آنکه بیابَمَت برای ساختن
بی آنکه سخنی داشته باشم برای ساختن
بی آنکه در خطی شعر،مُدام رخنه کنم به سازِ ساختن

بی آنکه افساری برای گُسیختنم باشد، از فرطِ آزادی

آنکه آزادم را بدان
آنکه آزِ زادم را بدان

من می زایم از جوهرِ کفّاشی که کفش های سرخ می دوزید
سوزن می زد و خود،انقراضِ گزافه بود
و با «سرخی» شعر بر پا می کرد...

Posted by: علیرضا عُلیا at mars 7, 2013 6:57 PM

سفر سلامت هیپوفیز است
من نمی دانستم
که جمله های مطلا چرا
بر قعر بقعه کوفته ست
و در کرانه ی تاریخم خوابیدم
وقتی رگهام
با جمعیت می رفتند رفتند
سفر کجاوه ی در طوفان
نیز بوده زمانی
و مغز رشته های عصبی ش را
همانجاها به نظر بود
که پهلو نهاد

درود به رویای عزیز

Posted by: کیوان at février 27, 2013 7:37 AM

سلام

بسیار زیباست
ـــــــــــــــــــــــــــ

و ازادی
سالهاست از زاتم رانده شده!!!

Posted by: خیال برهنه at février 26, 2013 11:10 AM
Post a comment









Remember personal info?