décembre 23, 2016

جایزه‌ها


                  آرش عزیز،         
                              
جایزه، چه نوبل و چه غیر آن، هیچوقت به نبوغ داده نمی‌شود، به فکر و فضیلت و اخلاق داده می‌شود. در حالیکه نبوغ جایش جای دیگری است، حد اقل در اخلاقیات نیست. من برای این شعر نمی‌گویم که برای خواننده خوش اخلاق باشم ؛ برعکس جنبه‌های بدِ اخلاقم هست که در شعر سرمی‌کشند. مثل مرگ، اغراق، دروغ، انکار، و خودِ اخلاق و قلبِ واقعیت به نفع اخلاق. یعنی به نفع آنکه شعر مرا دوست ندارد، و گاه من او را بیشتر از دوستدارانم دوست دارم. شعر من به جای اینکه آرام کند، ناراحت می‌کند، تسکین اگر بدهد، کارم تمام است.
بیشترین نوبلیست‌ها بعد از نوبل متوقف شدند، دیگر ننوشتند.
تا وقت دیگر   قربانت                                      


                                                                              

décembre 17, 2016

دلتنگی‌ها (دو شعر)

از کتاب "دلتنگی‌ها"،  در صدای یداله رویایی

دلتنگی شماره ۲

زخم ظریف عقربه در من بود

وقتی که دایره کامل شد
معماری بیابان
همراه با روایتِ عقربه تکرار شد

  من با خیال و عقربه مخلوط بودم
و عقربه
بر روی یک بیابان
بیابان دیگری می‌ساخت

 

             دلتنگی شماره ۴             
 
دیار من همه‌ی طول راه بود                      
و طول بودم من                     
و راه بودم                     
و طول راه، که قربانی دیارم بود                    
                     
و یاد آشنایی او                     
باد را                                         
نگاه کن                     
اینک !                                  
                    عبور می‌دهد از روی میز من                    
و سرگذشتِ صحرا که آفتاب و نمک را                    
حضور می‌دهد                    
                    
نمی‌توانم، آه                    
    کویر را در پاکت کنم                    
 و باز گردانم                   
برای آن همه طول                   
 
 


دلتنگی



زخمِ ظریفِ عقربه در من بود

وقتی که دایره کامل شد

معماریِ بیابان

همراه با روایتِ عقربه تکرار شد

من با خیال و عقربه مخلوط بودم

و عقربه

بر روی یک بیابان

بیابان دیگری می‌ساخت

 ___

    شماره 2 از دلتنگی‌ها، انتشارات رُزن

 




 

décembre 6, 2016

* لائیسیته (سکولاریسم) چیست ؟


آرش ،عزیز 

لائیسیته یک عقیده نیست، آزادیِ داشتنِ یک عفیده است. شعار نیست، ایدئولوژی نیست، پرچم نیست، رژیم نیست. لائیسیته سیستمِ جدائی دولت‌ها از دین و بیطرفیِ آنها در برابر مذاهب‌ است، همین !
انسانِ لائیک (سکولار)، انسان مَدَنی، کسی است که اهل ایمان نیست و یا هست ولی به ایمانِ این و آن نمی‌پیچد، کاری اصلا با کار دین ندارد. این، یعنی تربیتِ لائیک، رفتار لائیک، دولتِ لائیک، مدرسۀ لائیک، و...
باید این تربیتِ لائیک، این تمدّن، را یاد بگیریم و یاد بدهیم. نجات مردم دنیا از تعصب‌های ملی، ‌مذهبی، قوم گرائی‌ها، و جدائی‌طلبی‌ها و برادر‌کشی‌ها در همین است.



تا اینجای حرفم را می‌خواهی به حساب
معلوماتِ دانشجوی سابق دانشکده حقوق بگذاری، بگذار ؛ ولی سابق تر و رادیکال‌ترش را بخواهی، دیروز از آنتون چخوف خواندم که ۸۰۰ تا از نامه‌هایش همین هفته در فرانسه درآمده (انتشارات روبر لافون)، می‌فرماید :

"تنها بی‌طرف‌ها و بی‌تفاوت‌ها قادرند عادل باشند، تنها آنها لیاقت دارند که چیز‌ها را به روشنی ببینند و درست عمل کنند."*

تا وقت دیگر قربانت


,Seuls les indifférents sont capables de voir clairement les choses *
.d'être justes et de travailler
Vivre de mes rêves : Lettres d'une vie, A.Tchekhov - Éd. Robert Laffont

                      

تعریف :
   *  لا
ئیسیته = مدنیّت = سکولاریسم : بیطرفی در قبال  مذاهب در یک جامعه‌ی مَدَنی‌ست                  

décembre 2, 2016

شعر "حسرت" ، در صدای محمد نوری

https://www.youtube.com/watch?v=IEiaG_dHN9c(اجرای جدید)

 

                      شعر "حسرت"    


شعله‌ها به هم گره می‌خوردند
شاخه‌ها به هم تنه می‌سودند
سایه‌ها چو دود بهم رفته
دست‌ها چو حلقه بهم بودند


هر که، هرچه بود همه با هم :
خوشه‌ها سپرده به هم سرها
موج‌ها بهم شده در نجوا

من چو برگ زرد،
دستِ باد سرد
در شبِ خزان زدگی‌هایم
از درختِ خویش جدا بودم


در کنارِ من
شعله‌ها به هم گره می‌خوردند
شاخه‌ها به هم تنه می‌سودند  ...

 

 

دانستنی :

شعر : از یداله رویائی، (وزنی تازه در عروض فارسی، در کتاب "بر جاده‌های تهی" بتاریخ مرداد ماه 1334)                                                                                                                    
آهنگ : کار سرهنگ ناصر حسینی، ساخته روی
شعر
نخستین اجرا وپخش : ارکستر جاز رادیو تهران، ١٣۴٠

https://www.youtube.com/watch?v=IEiaG_dHN9c