avril 11, 2016

شورای امنیت یعنی پرهیز از جنگ به هرقیمت


آرش عزیز،

متین دفتری (احمد) حقوقدان بزرگی بود، استاد حقوق بین‌الملل دردورۀ دکتری ِدانشکدۀ حقوق؛ به یک تحقیق ۶۰ صفحه ایِ من، رساله ای کوچک در بارۀ شورای امنیت، نمرۀ ۱۱ داده بود و آنهمه را در دوکلمه خلاصه کرده بود :

شورای امنیت یعنی  پرهیز از جنگ.  و زیرش اضافه کرده بود : به هرقیمت

ولی امروز این پنج قدرت بزرگی که شورای امنیت را می‌سازند دارند امنیت ما را، دنیا را، بهم می‌ریزند. حالا که به هرقیمتی شده نباید باهم بجنگند، پس ازجانب دیگران و بی‌هم می‌جنگند : آنکه از جانب دولت سوریه می‌جنگد، با آنکه از جانب مردم سوریه ؛ اشاره‌های پیدا و پنهان دارند. جنگ‌های جانبی (نیابتی؟)، اصطلاح تازه‌ای که این روزها برای اینجور جنگ‌ها بکار می‌رود  دارد مفهوم جنگ جهانی را در حقوق بین‌المللی می‌گیرد. و شاید هم خودش به زودی تریبونی در سوربن و هاروارد  پیدا کند. بالاخره این فاناتیسم مذهبی، و این جهادیسم بی‌افسار، در تفکر فیلسوف‌ها و اندیشمندان نسل ما نباید جا و منزلتی کمتر از نازیسم و استالینیسم داشته باشد ! استارتش هم زده شده است، بخصوص اینجا در فرانسه، خودت بهتر می‌شناسی‌شان، و یا می‌خوانی‌شان.

همه طرح ِحرف می‌کنند، و نه طرح خطر. مسئله را می‌کاوند، شرح می‌دهند  و می‌شناسانند. خودِ مسئله را، و نه راه حلش را ! حالا دیگر همه اسلام را بهتر ازمن و تو می‌شناسند. و در این میان  مسافران معصوم، پناهندگان بی‌پناه، اسیران اشرف و لیبرتی،  سرهای بُریده، 13 نوامبر پاریس، گورهای جمعی صدتائی و هزارتائی، قربانیان جهل ... همه، همه‌جا فراموش می‌شوند. و نیز، البته، وظایف شورای امنیت، و آن "پرهیز"ش از جنگ، که مرا به شعری از اسماعیل شاهرودی  می‌بَرد :

ما هردومان نوازش لبریز !

 ما هردومان گرایش و پرهیز

پرهیز ِ           

هیز ِ  

هیز ِ

                                  مهربانِ دو پیکر           

تا                                 

کوچه‌باغ‌های بستر...

 

 

تا وقت دیگر قربانت                                                        

يداله رويائی @ royai AT orange DOT fr avril 11, 2016 12:22 AM || Balatarin