mars 26, 2016

شقیقه‌های من از تکرار سرخ‌اند




شقیقه‌های من از تکرار
سرخ‌ اند
و هر غروب  باد زخم‌های افق را
وقتی که بر شقیقه‌ی من می‌زند
همیشه‌ی دنیا را
سرخ از همیشه‌ی من می‌کند
و این همیشه از شقیقه‌ی دنیا
سرخِ مکرر ازهمیشه‌ی من می‌شود.




                                                        
Mes tempes sont rouges
Du rythme
Quand au couchant  le vent
Frappe sur ma tempe les blessures de l'horizon
Il rougit
De mon toujours le toujours du monde
Et ce toujours de la tempe de monde
Rouge rythmé de mes toujours
_
لبریخته شماره ۹
Versée Labiale n° 9
_______

کیست می‌سوزد در چرخ
کی صورت چرخ را می‌بیند

وقتی که صداهائی را  دندانه شکسته‌ست
وقتی که دندانه کبودی کرده‌ست
این کیست کبود می‌سوزد
می‌رانَد در چرخ
و چرخ نمی‌داند ؟


Qui est-ce
Brûle dans la roue
Voit la face de la roue

Quand a brisé les voix la crénelure
Quand s'est bleuie la crénelure
Qui est-ce qui brûle bleu
Roule dans la roue
? Et la roue l'ignore

_
لبریخته شمار
ه ۷
Versée Labiale n° 7

ترجمه از کریستف بالائی
Traduction par Christophe Balaÿ
Éditions TARABUSTE


   

"لبریخته ها"، انتشارات افراز




mars 19, 2016

امیدِ آمدنِ لغتی


سوغات سال نو را شعری نخوانده می‌خوانم، عیدانه، و با آن برایتان امیدِ آمدنِ لغتی

امیدِ کهنه‌ای را نو‌می‌کنم.

تا آن روز !

 



آنچه زبان می‌خورد

همیشه همان چیزی‌ست

که زبان را می‌خورد :

امیدِ آمدنِ لغتی

لغتی که نمی‌آید

 

تو آنسوتر   آنجا‌تر

برابر من  ایستاده‌ای

برابر بامن

و چهره‌ام

چیزی به آینه از من نمی‌دهد

 

چیزی  از آینه   درمن می‌کاهد

و انتظار صخرۀ سرخ

                      - نوکِ زبانِ تو - 

 امیدِ آمدنِ لغتی‌ست

لغتی که نمی‌آید

.

mars 12, 2016

در ظلماتِ زبان

 )                         



  در ظلمت زبان عصب بیدار
صورت تاریک خواب را
 دورتر از خواب می برد
                                                                 در جستجوی آن                                                                                                   لغت تنها(ص32
 

                             در ظلمتِ زبان                 

آرش عزیز،

در من مردی بود، در اطاقی بزرگ اما تاریک، و مثل اتاق تاریک . مرد تمام زندگی اش را به انباشتن آن اطاق از مار می گذراند. هر روز ماری بزرگ تر، و تل ماران در تاریکی چرت می زدند. یکی بر دیگری، تا  مرد بتواند بر روی آن بخوابد. بی آنکه نیشی بزنند وآسایش او را بهم بریزند. و مرد در طول زمان عادت کرده بود که بر بستری نرم بخوابد، و نترسد.

نمی ترسید ، و به ترس هم نمی اندیشید. تل ماران با او و او با تل ماران مهربان بود. سال های سال، روزی که خواست زندگی ِزبان را بیرون زبان ببرد ناگهان به مرگ خود اندیشید، و به برادر مشهورِ او ترس. همینکه به ترس، و در واقع به ترسیدن، اندیشید، پنجره های اطاق باز شدند و روشنای بزرگ روز وارد شد. تمام ماران بیدار شدند، و برآن بخت برگشته  برگشتند، و با نیش هاشان او را دریدند. حتی یک مار هم نبود که زهرش را به او نریزد.

چگونه می توانستم  مرگ را، ترسیمی از آن چیزی کنم که در زندگی می کنم؟ آنچه به وقت مرگ، بر سر من می آید؟

                                                     تا وقت دیگر قربانت

                                                     

mars 2, 2016

رفتند رای دادند، بعد چی ؟



آرش عزیز،

"رفتند رای دادند، بعد چی ؟" برگردانِ مشهوری است از یک ترانهی  لئو فِرّه خوانندۀ و شاعر معروف، که فرانسوی‌ها گهگاه زیرلب زمزمه میکنند، و یا آهنگِ آنرا بهنگام کاروبیکاری سوتک میزنند :
رفتند رای دادن، بعدش چی ؟
? Ils ont voté, et puis après
(Léo Ferré)
این مصرعِ  لئو فِرّه حالا چند روز است که هر صبح و شام بر زبان من هم جاری میشود و عجیب این است که این "بعد چی" در صدای لئوفره تعبیری از پوچی و آبسوردیته میدهد و طوری میخواند که انگار به چیزی رای ندادهاند، و "بَعد"ی نداریم.
اما صدای من، که صدائی ندارم، میگوید آنها رأی "به آنچه هستیم" دادهاند.
دخترم در این میانه گفت : فرقی نمیکند، در هر دو صورت "بَعد"ی نداریم
 وبعد، چیزی جز ادامۀ قبل نیست.


تا وقت دیگر  قربانت    
     

A porter ma vie sur mon dos
J'ai déjà mis cinquante berges
Sans être un saint ni un salaud
Je ne vaux pas le moindre cierge
Marie maman voilà ton fils
Qu'on crucifie sur des affiches
Un doigt de scotch et un gin-fizz
Et tout le reste je m'en fiche

Ils ont voté... et puis après

J'ai la mémoire hémiplégique
Et les souvenirs éborgnés
Quand je me souviens de la trique
Il ne m'en vient que la moitié
Et vous voudriez que je cherche
La moitié d'un cul à botter
En ces temps on ne voit pas lerche
! Ils n'ont même plus de cul les français

Ils ont voté... et puis après

C'est un pays qui me débecte
Pas moyen de se faire anglais
Ou suisse ou con ou bien insecte
Partout ils sont con-fédérés
Faut les voir à la télé-urne

Avec le général Frappart
Et leur bulletin dans les burnes
Et le mépris dans un placard

Ils ont voté... et puis après

Dans une France socialiste
Je mettrais ces fumiers debout
A fumer le scrutin de liste
Jusqu'au mégot de mon dégoût
Et puis assis sur une chaise
Un ordinateur dans le gosier
Ils chanteraient la Marseillaise
Avec des cartes perforées

Le jour de gloire est arrivé


___
https://www.youtube.com/watch?v=QPPbIY9eqpA