mars 7, 2014

درس


                                     


مَسکنم  
  ــ شب کامل ــ          
نزدیک ِ حوصلۀ بذر
و نزد خاک
 که ابر را 
بی بال و پر می خواست


میان ِ انگشتانم را

گردابی سیاه
معاف از غبار ِ گچ می‌کرد
در وقت درس
 
در وقتِ گچ
 بیرون ِوقت بودم
شعری سیاه
که مسکنم شبِ کامل بود
                                                                                                     






                                       

                                          
                                           

يداله رويائی @ royai AT orange DOT fr mars 7, 2014 9:51 AM || Balatarin
Comments

عزیز !
آیا روزی میشود که حجم بگوید :
فاتو بسوره من مثله!
قشنگ میشود.

Posted by: ساداتی at mars 12, 2014 4:08 AM
Post a comment









Remember personal info?