mai 15, 2011

هفده اردیبهشت

 

 

ما به شب برمی­گردیم، .چون اصل ما از شب است، وتاریک ­تراز شکم مادر دراین دنیا نمی­بینیم، پس به دنیای تاریکِ مادر برمی­گردیم. این صحنۀ عجیبی‌است که شارل مولان Ch: Mellan (ق.هجدهم) از تولد داده است :

نوزادی که به زحمت از شکم مادرش بیرون آمده  سربرمی‌گرداند  و به کس مادر می‌نگرد .نگاهی مرموز! انگار می خواهد بر گردد. حالا که به روز و روشنی رسیده، می­خواهد شب را دوباره ببیند.

  هفده اردیبهشت‌ها همیشه مرا به نگاه آن نوزاد می برند، و به این افسوس که : ما ازجای ناشناسی آمده­ایم و نمی­توانیم به آن برگردیم.

                                                                                     

                                                                           (از میان یادداشت ها)

   

mai 6, 2011

هفده اردیبهشت

                                           به مهربانان هفده اردیبهشت، و پاکان فیس‌بوک.

تمام ضابطه هایم رها شدند

رهایی ام همه بر پا ایستاد

 

دو ساق نامرئی که تمام میدان را پا

به جای پای دیگر گذاشتند

به من گفتند :

 

                 کویر تو همیشه همان است       

                 و تو  همیشه همان

  

 

چهل بار به فرزانگی که می آمد گفتم

چهل چهره همان چهره ایست

که شکل زانو داشت

و روی زانوی مادر

بی چهره ماند

 

                 ۱۷ اردیبهشت ۱۳۵۱ 

                                                      از کتاب :

                                                         " در جستجوی آن لعت تنها "