avril 4, 2011

نویسش ۱۳

 

                                 نویسش: کورمالی در تاریکی  

آرش عزیز،

 

 در متن چیزی از تن هست. تمتع ِازآن تمتع از این است. یعنی در نویسش کشفِ آن ضلع پنهان، خلق، لذتِ ما را تا اوج ِصفر می‌برد. صفر ِ نوشتن. اوج سقوط و همهمۀ راه های گمشدۀ پی . 

 آنجا، در تمتع ِمن ازمتن، تن نیز به تمتعی ازخود می‌رسد. این دو فرق چندانی ندارند. لااقل در من. منی که   می‌نویسد، دست !

چه در متن چه در تن همیشه  دست است که می‌نویسد، و نویسش یعنی دست : کورمالی در تاریکی.

                                                    تاوقت دیگر  قربانت

                                                                                                                                                                                                                    

                               

 

يداله رويائی @ royai AT orange DOT fr avril 4, 2011 12:07 AM || Balatarin