juin 30, 2009

شنبۀ سیاه

" نمی دانید چقدر زدند، چقدر می زنند، چقدر می زنندم ...
ما با تنی کبود ازباتوم، در یک شهامت می میریم و بازاز یک ترس
زاده می شویم "
(از نامۀ مهناز یوسفی شاعر، 5 تيرماه 88)                  
                           


و ترس باز
در چهارراه منتظر من بود

وقتی که فتح، زشت ترین فتح
عقل و جنون را
سرخ و سیاه
مثل گیاه
از دست هایم می رویاند
و ترس می درخشید
در چهارراهِ ترس .


فریاد
طول ِ طناب بود
که از گلو پائین می رفت
و خاره از طناب بالا می آمد:
پرخاش !
وقتی تمام ِمن
پرتاب از دهانم می شد


وقتی تمام ِمن – پرخاش –
پرتاب از دهانم شد
سگ ها بهم نشانم دادند
و در محاصره لبخند هائی از گچ
تا چهارراه ترس بدرقه ام کردند
آنقدر که از جرقه ای قدیمی
انگشت هایم از سرما لرزیدند


بار دگر
ننگِ اطاعت از ضخیم ترین حرف های لات
سنگِ صدا دهان فرتوت
صندوق تفته
تابوت !

juin 22, 2009

ندا

  به چهرۀ خونین دخترم : ندا                                                               


ای که در صفِ پیش،
جان پیش ِ صف می گذاری
برتلاطم تو جهان ِ من  کف و کاهی باد !
و جمال تو تا ابد
اندازۀ جان ما باد !

                                                              

 

juin 15, 2009

دیوانه ترين ها

 

عباس عزیز،

 

آنقدر جنون و دیوانگی در دنیا هست که ادعای دیوانه ترین بودن بسیارمشکل است و، اصلا عملی نیست . آنقدر جنون و دیوانگی در دنیا هست که تشخیص ِ دیوانه ترین، سخت تر ازيافتن ِ کاهي است در کوهي  .

معذالک این روزها مردم ما دیوانه ترین مرد دنیا را درمیان خود شناختند، که جای پای مجنوني دیگر را تعقیب می کند، که عربده مي کشد، و مي کُشد .

 

 و جای پا علامتی از مرگ

جائي براي ترکِ ترس

و میل ِ خاک .        (لبریخته ۱۲۵)

 

                                                                                           تا وقت دیگر  قربانت

 

 

juin 4, 2009

آفوریسم


                                                         
برچیده از کتاب "عبارت از چیست"
انتشارات آهنگ دیگر                       

◄دستِ تاریکی است که در من می نویسد وقتی که شعر می نویسم. نثر های من
همیشه به تصادف آمده اند
◄حرف هائی که بنا به تصادف مي آيند بنا را از تصادف بر می دارند.

◄مصرع همیشه معبر می ماند حتی در نثر 

 ◄خواننده هائی هستند که از تاریکی شعر را می خوانند، و خواننده هائی که شعر را در تاریکی می خوانند.وحرف، در تاریکی است که از تاریکی بیرون می آید. 

◄دوستان ما به ما حق نمی دهند که مخالفشان باشیم. ولی دشمن من می‌دهد،تا مخالف
کسی باشم که مخالف من است، و دشمن من را همین حق زیبا می کند. 

◄همیشه آنکه درست حرف می زند لزوما خرف درستی نمی زند 

◄ " لبریخته ها" کار پائین آمدنِ از کوه است، و نه عطیۀ الهام . بی جهت نیست که همۀ
پیمبران به کوه زده اند 

◄ بهترین نقد ها نقد هائی اند که فقدان دلیل دارند 

◄در نقد شعر بهتزین و توانا ترین همه هنوز خود شاعر است

◄ رودخانه ای که می گذرد در‌نمی گذرد